Menu Sluiten

Een zieke cavia

Cavia’s zijn prooidieren en daarom verbergen zij verschijnselen van ziekte zo lang mogelijk. Cavia’s zijn geen aanstellers. Het zijn eerder stille lijders. In de natuur maakt ieder teken van zwakte prooidieren – cavia’s – eerder doelwit voor een roofdier. Gelukkig zijn er bij jou thuis geen roofdieren, maar dat weet jouw zieke cavia niet. Een zieke cavia is hierdoor minder goed te herkennen, dan bijvoorbeeld een zieke kat of hond.

Hoe herken je een zieke cavia?
Als eigenaar ken jij jouw cavia’s het beste. Een relatief kleine verandering merk jij het snelst op. Denk hierbij aan kleine afwijkingen in het normale gedrag van jouw cavia. Maar ook veranderingen in ontlasting, eet- of drink gewoontes, gewicht, ademhaling of hartslag kunnen een teken van ziekte zijn. Eenvoudiger te herkennen zijn afwijkingen in ogen, vieze oren of plekken in de vacht. Al deze afwijkingen hebben jouw aandacht nodig.

Bij twijfel – en soms ook ter geruststelling – raadpleeg je een dierenarts die verstand heeft van cavia’s. Belangrijk om te weten: het stellen van een diagnose mag uitsluitend gedaan worden door een dierenarts, die jouw dier zelf heeft onderzocht. Een diagnose kan niet gesteld worden via een Facebookgroep of door een andere cavialiefhebber.

Urine

Normale urine van een cavia heeft een hogere pH-waarde (zuurgraad), dan urine van de mens. Bij de cavia is de pH 8, terwijl dit bij de mens pH 6,5-7. De hogere zuurgraad van de cavia zorgt ervoor dat normale cavia-urine blaaszand of gruis – sludge – bevat. Normale cavia-urine is bijna altijd troebel en droogt wit op. Dus die witte substantie op het kleedje of dekentje is vrij normaal. Afwijkingen zijn: heel veel sludge, roodgekleurde urine of hele waterige urine.

Ontlasting

Normale caviakeutels zijn bruin en worstvormig. Verse keutels zijn niet te droog, licht glimmend en neutraal van geur. Let op afwijkingen in vorm, samenstelling, kleur en geur. Afwijkende keutels zijn: (te) klein, (te) zacht, puntje aan keutel, (te) droog of (te) nat, zwart, lichtbruin, wit en sterke geur.

Gedrag

Een gezonde cavia is vrolijk, alert en enthousiast. Komt snel naar het eten toe. Ze eten met enthousiasme en eten veel. Let op afwijkingen in alertheid en veranderingen van patroon: schuwe cavia’s die zich ineens wel laten oppakken of tamme cavia’s die zich proberen te verschuilen. Of cavia’s die geleidelijk aan bepaald soort voer vermijden. Andere aandachtspunten zijn: een cavia die in een hoekje gaat zitten, bol zitten, toenemende ‘luiheid’ of het maken van herhalende zinloze bewegingen.

Ogen

Normale ogen zijn een heldere spiegel en hebben geen afscheiding. Let op afwijkingen: uitscheiding, verwondingen, kleur en stand van de ogen.  Note: melkachtige uitscheiding na een wasbeurt is volkomen normaal, dit is een natuurlijk wasmiddel van de cavia.

Het cavia oog, het gezonde cavia oog.

Hartslag

Een normale hartslag heeft een frequentie van 230-380 slagen per minuut. Dat is hoger dan een normale hartslag van 60-90 slagen per minuut bij mensen! Het herkennen van afwijkingen in de hartslag van een cavia vergt wat oefening en laten we over aan de dierenarts.

De dierenarts beluistert het caviahart.

Temperatuur

Een normale temperatuur van de cavia is 37,2-39,5 graden Celsius. Rond de 38 graden is ideaal. Cavia’s krijgen nauwelijks koorts. Hooguit pieken, die dan net toevallig worden gemeten. Bij lokale infecties is alleen daar de temperatuur hoger. Deze kun je niet zomaar meten. Een cavia kan wel een te lage temperatuur hebben, maar dat is meestal een heel slecht teken. De cavia is dan heel erg ziek. Een lagere temperatuur is door een caviakundige dierenarts goed met de blote hand te voelen. Een temperatuurmeting is bij de cavia dus niet heel zinvol. Wil de dierenarts toch de temperatuur meten, laat de dierenarts dan een oorthermometer gebruiken. De ogenschijnlijk gangbare rectale (via het achterste) methode kan bij cavia’s eenvoudig de darm beschadigen. Skinnycavia’s zijn hier bijzonder gevoelig voor.

Gewicht

Een gezond caviagewicht, is een gewicht wat in balans blijft. Maar hoe weet je dat? Meten is weten. Een cavia regelmatig wegen is een handige meetmethode om de gezondheid van de cavia te monitoren. Weeg cavia’s op een vaste dag en tijdstip eens per week en houdt het gewicht bij in een logboek. Een wekelijks verschil van zo’n 20-30 gram (meer of minder) is normaal. Let op wanneer dit verschil 50 gram of meer is. Is het eenmalig, dan is er weinig aan de hand. De cavia heeft minder gegeten of jij hebt iets minder voer aangeboden. Pas wanneer er sprake is van een verdere afname in gewicht ga je naar de dierenarts voor controle. Een plotselinge afname van 100 gram in een week tijd is alarmerend.

Ademhaling

Een cavia heeft een ademfrequentie van 42-104 per minuut. Cavia’s ademen alleen door de neus en kunnen niet door de mond ademen. De ademhaling van een cavia is zonder geluid. Let op afwijkingen in snelheid, het gebruik van de buikspierpomp en geluiden. Een afwijking kan duiden op ziekte van luchtwegen of hart. Goed om te weten is dat een neusreutel tijdelijk kan ontstaan door verslikking. Als een neusreutel 12 uur aanblijft kan het een teken van een luchtweginfectie zijn.

CopyrightCaviawijzer_6965

Vacht en huid

Een cavia heeft een mooie glanzende vacht, harde nagels, schone oren, en pootjes zonder wondjes. Let op afwijkingen in de huid, zoals haaruitval, wonden, kale plekken, zwellingen en onderhuidse bulten.

Pootjes

Pootjes hebben sterke nagels en geen wondjes. Let op afwijkingen zoals eelt, wondjes en zwellingen. Eelt: knip losse stukjes voorzichtig af. Wonden, zwellingen: controleer op pododermatitis. Gezwollen gewrichten: zijn een teken van trauma of artrose (slijtage).

cw_bumblefoot_1-copy

In de diergeneeskunde kan niet altijd geput worden uit grote klinische studies, waarin veel dieren zijn onderzocht. Nieuwe inzichten in diagnose en behandeling kunnen voortkomen uit: bestaande wetenschappelijke kennis, resultaten uit medisch onderzoek (proefdieronderzoek), specifiek diergeneeskundig onderzoek en ervaringen uit de dierenartspraktijk. Ook kan een methode of behandeling gebaseerd zijn op een combinatie van wetenschappelijke onderbouwde argumentatie t.a.v. een onderwerp en klinische ervaring uit de praktijk, een zogenaamde ‘expert opinion’.

Geraadpleegde bronnen
Hrapkiewicz K, Medina LV.  ‘Clinical Laboratory Animal Medicine’, Blackwell Publishing (2007).
Popesko, P et al. ‘A Colour Atlas of the Anatomy of Small Laboratory Animals , Volume I: Rabbit, the Guinea Pig’, (1992).
Richardson VCG. ‘Diseases of Domestic Guinea Pigs’, Blackwell Publishing (2000).
Suckow MA, Stevens KA, Wilson RP.  ‘The Laboratory Rabbit, Guinea Pig, Hamster and Other Rodents’, Academic Press (2012).

Je kan de inhoud van deze pagina niet kopiëren

Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.